INTEGRACJA SENSORYCZNA (SI)

TERAPIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ (SI) czyli przetwarzanie bodźców sensorycznych to skomplikowany proces, podczas którego układ nerwowy człowieka odbiera informacje z receptorów wszystkich zmysłów (dotyk; układ przedsionkowy odbierający ruch; czucie ciała, czyli propriocepcja, węch, smak, wzrok i słuch), następnie organizuje je i interpretuje tak, aby mogły być wykorzystane w celowym i efektywnym działaniu.

si
Integracja sensoryczna oznacza, że wszystkie wrażenia zmysłowe zostają zebrane w jedną całość. Percepcja/postrzeganie jest to odbiór bodźców pochodzących ze środowiska, jak również z własnego ciała, ich przewodzenie do mózgu oraz przetwarzanie. Bodźce odbierane są przez siedem układów zmysłowych i przewodzone do mózgu, w którym zachodzi przetwarzanie informacji. Układ nerwowy człowieka odbiera i rejestruje bodźce płynące ze zmysłów. Jeśli doświadczenia dziecka w odbiorze i przetwarzaniu bodźców płynących ze zmysłów podstawowych są złe lub niepełne, to nie jest ono w stanie nauczyć się złożonych czynności, takich jak czytanie lub pisanie, i opanowanie ich sprawia mu ogromne trudności. Dziecko potrzebuje siedmiu – ośmiu lat doświadczeń, na które składają się ruch, poznawanie otoczenia i własne działanie. Tworzą one podstawę jego rozwoju intelektualnego, osobowościowego i społecznego. Tylko przez własne aktywne i różnorodne działania dziecko uczy się rozumieć otoczenie.

Zastosowanie u dzieci, które:

  • Nie reagują na ból i nie zauważają innych bodźców dotykowych; często i zbyt  mocno dotykają inne osoby (co może wyglądać jak zachowanie agresywne)
  • Preferują intensywne, długo trwające zabawy typu huśtanie, kręcenie, często bez objawów dyskomfortu bądź unikają zabaw na placu zabaw:na drabinach, huśtawkach, zjeżdżalnia
  • Lubią bardzo głośne dźwięki np. głośno grająca muzyka, telewizorMają trudności z aktywnościami manualnymi, pisaniem, zapinaniem guzików itp.
  • Mają słabe umiejętności z zakresu dużej motoryki np. kopanie, łapanie, rzucanie piłki
  • Mają trudności z naśladowaniem ruchów
  • Maja trudności z utrzymaniem równowagi, wykonaniem sekwencji ruchów lub obustronną koordynacją
  • Nie lubia być dotykane, tulone,
  • Unikają kontaktów z rówieśnikami, gier zespołowych,
  • Nie lubią obcinać paznokci, włosów,
  • Boją się nawet najmniejszej wysokości,
  • Są niezgrabne ruchowo, potykają się , przewracają,
  • Mają trudności w uczeniu się,
  • Są przewlekle chore: choroby genetyczne, Mózgowe porażenie dziecięce, autyzm i inne.